Thursday, June 9, 2011

DAP, Bahasa Malaysia dan orang Melayu

Sekarang DAP, dengan bantuan internet, telah dilihat sebagai sebuah parti pelbagai kaum. Walau pun sememangnya semenjak penubuhan DAP 45 tahun lalu, slogan perjuangannya adalah Malaysia Untuk Rakyat Malaysia atau Malaysian Malaysia. Mainan media Umno selama ini bahawa DAP sebagai parti untuk kaum Cina telah terhapus. Jadi apa pandangan saudari dengan adanya Roketkini berbahasa Malaysia?

Ya, ramai yang tak nampak, sebenarnya kita sudah ada akhbar Rocket dalam pelbagai bahasa sejak 1966 lagi. Mungkin kerana pembaca tak berapa banyak dan kami juga bagi secara percuma kepada Adun yang ingin menyimpan saja. Sebenarnya bukan kami tak mahu buat tapi kadang-kadang kesuntukan dana yang dihadapi parti kita, kerana parti kita bukan macam MCA, MIC, UMNO, ada tauke besar, ada dana, ada syarikat, yayasan semua itu untuk membantu mereka.

Tapi orang Melayu tak nampak pendirian DAP.

Dulu akhbar-akhbar bahasa Cina bagi ruang kepada DAP untuk keluarkan kenyataan kami, tetapi bagi orang yang baca Utusan Malaysia atau akhbar-akhbar Melayu lain, apa yang mereka baca berbentuk laporan negatif. Tapi sejak reformasi 1998, sehingga kemunculan media baru, orang ramai semakin sedar tentang pendirian DAP mengenai isu-isu semasa, termasuk kaum Melayu.

Jadi, adakah melalui Facebook orang dah nampak DAP sebagai parti berbilang bangsa?

Ya. Sebab sejak bermulanya laman web DAP, rencana-rencana yang ada adalah dalam bahasa Inggeris. Bagi yang Melayu berpendidikan Inggeris, mereka tahulah. Ya, kami akui ini tidak cukup membantu. Jadi, inilah masanya untuk DAP mewujudkan web dalam bahasa Malaysia. Saya rasa kalau kita keluarkan akhbar parti dalam bahasa Malaysia memang kita telah buat macam Roket edisi bahasa Malaysia, tapi ia memang tak luas diedarkan sebab ia perlukan wang yang banyak. Ini satu, bila kita ada website Roketkini, ia adalah cara yang bagus bagi mereka yang fasih bahasa Malaysia.


liq

The Naming of Trees in India

Written by Siddharth Srivastava
TUESDAY, 24 MAY 2011


I think that I shall never see/A tree as peculiar as one named for a VVIP–With apologies to Joyce Kilmer


India's rich and powerful are known to hanker for multiple symbols of power, be it flashing red lights on cars, armed bodyguards, officially allotted big bungalows in the prime New Delhi area or exclusion from airport security frisking. The list goes on.

So many important people living or dead and their families have insisted on so many roads being named after them that the government has run out of venues. The number of new and unnamed roads, streets, paths, highways, avenues and lanes isn't growing fast enough to keep up with the demand. Inundated by requests and unable to handle the volume, the government now has decided that henceforth trees will be tagged after those who "deserve" the honor.

Of course India is hardly the only country to suffer from the syndrome. Many a motorist passing through Sacramento, California, for instance, can be forgiven by wondering what Carleton E. Forbes did to get an expressway named for him. But given Delhi's rich history, the important roads are taken by kings of the past such as Lodhi, Akbar, Shah Jahan, Prithvi Raj and Aurganzeb. The British Raj and others connected to the country's colonial past still have their names on many of them.

liq